“Dönen mavi beyaz bir küre... Yaklaşıyoruz, yaklaşıyoruz... Üzerinde milyarlarca insan. Zamanlarının
yarısını öylece durarak, diğer yarısını oradan oraya koşturarak geçiriyorlar. Okula, savaşa, savaş
karşıtı yürüyüşlere, markete, kerhaneye, misafirliğe, dua etmeye, gelinlik provasına, spor
müsabakalarına gidiyorlar. Yıllar böyle geçiyor. Sonra yaşlanıyorlar ve sık sık hastaneye gitmeye
başlıyorlar. Sona yaklaştığımız halde ortaya çıkan elle tutulur bir şey yok. Bir anafikir? ...